Ile prądu zużywa dom pełen urządzeń podłączonych do internetu

Kiedyś liczyliśmy waty, patrząc na wirujący bęben pralki albo starą lodówkę, która mruczała w kuchni jak zadowolony kocur. Dziś, pod koniec sierpnia 2026 roku, energetyczni złodzieje zmienili barwy maskujące. Nie hałasują, nie grzeją się i rzadko kiedy rzucają się w oczy. To małe, plastikowe pudełka z diodami, które sprawiają, że nasze życie jest „smart”.

Jako dziennikarka, która od lat przekopuje się przez raporty Urzędu Regulacji Energetyki (URE) i dane GUS, widzę jedną stałą: nasze domy stają się coraz bardziej energooszczędne na papierze, ale coraz bardziej prądożerne w rzeczywistości. Dlaczego? Bo w 2026 roku niemal każde urządzenie w naszym otoczeniu chce „rozmawiać” z internetem. A ta rozmowa kosztuje.

Router, czyli serce, które nigdy nie śpi

Zacznijmy od fundamentu. Router Wi-Fi to jedyne urządzenie w domu (poza lodówką), które pracuje 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu, przez 365 dni w roku. W dobie standardu Wi-Fi 7, który stał się już powszechny, pobór mocy przeciętnego urządzenia wzrósł. O ile starsze modele zadowalały się 5-7 watami, o tyle nowoczesne, wielozakresowe jednostki obsługujące dziesiątki urządzeń IoT, pobierają średnio od 10 do 15 watów.

Policzmy to. Router o mocy 12 W zużywa w ciągu doby 0,288 kWh. W skali roku daje to około 105 kWh. Przy obecnej średniej cenie prądu w Polsce, która według raportu URE nr 15/2026 wynosi 1,04 zł brutto za 1 kWh (w taryfie G11), samo utrzymanie sieci kosztuje nas rocznie 109,20 zł. To koszt jednego „pudełka”, o którym zapominamy zaraz po instalacji.

Problem w tym, że w nowoczesnym domu router nie jest sam. Mamy systemy Mesh, wzmacniacze sygnału i bramki Zigbee czy Matter. Każdy taki dodatkowy punkt dostępowy to kolejne 5-8 watów. W dużym domu jednorodzinnym sama infrastruktura sieciowa może generować koszt rzędu 250-300 zł rocznie, zanim w ogóle włączymy komputer czy telewizor.

Armia wampirów: 0,5 wata razy pięćdziesiąt

Największą pułapką inteligentnego domu jest tak zwany standby, czyli tryb czuwania. Producenci chwalą się, że ich inteligentna żarówka w trybie gotowości pobiera „tylko” 0,5 W. Brzmi jak nic, prawda? Ale spójrzmy na fakty. Według danych Eurostat z 2025 roku, przeciętny „podłączony” dom w Europie Środkowej posiada już około 40-50 urządzeń IoT.

Mowa o inteligentnych gniazdkach, czujnikach zalania, głowicach termostatycznych, kamerach Wi-Fi, asystentach głosowych i sprzętach AGD z modułem komunikacyjnym. Jeśli każde z 40 urządzeń pobiera średnio 0,5 W w trybie czuwania, mamy stały, ukryty pobór mocy na poziomie 20 watów.

To tak, jakby w Twoim domu przez całą dobę, bez przerwy, świeciła się klasyczna żarówka LED o dużej mocy. Te „niewidzialne” 20 watów przekłada się na 175 kWh rocznie, co przy dzisiejszych cenach uszczupla portfel o blisko 182 zł. Za co płacimy? Za to, żeby pralka mogła wysłać powiadomienie na telefon, że skończyła pranie, albo żebyśmy mogli zdalnie zgasić światło, którego zapomnieliśmy wyłączyć.

Tabela: Ile prądu „zjada” Twój smart home w 2026 roku?

Poniżej przygotowałam zestawienie oparte na moich testach watomierzem oraz aktualnych specyfikacjach technicznych najpopularniejszych urządzeń na rynku.

Warto zauważyć, że to wyliczenia dla urządzeń w trybie „jałowym” lub podstawowej pracy. Kiedy kamera zaczyna nagrywać w nocy z użyciem podczerwieni, a router przesyła strumień wideo w 8K, pobór mocy potrafi wzrosnąć dwu- lub trzykrotnie.

Paradoks oszczędności i ceny dynamiczne

W 2026 roku weszliśmy w nową erę rozliczeń – ceny dynamiczne stały się standardem dla osób posiadających inteligentne liczniki. To tutaj smart home ma szansę się „odkuć”. Jak zauważa raport Instytutu Reform z czerwca 2026, domy wyposażone w systemy HEMS (Home Energy Management System) potrafią obniżyć rachunki o 15-20% mimo wyższego bazowego zużycia prądu przez samą elektronikę.

Dzieje się tak, ponieważ inteligentny dom potrafi przesunąć energochłonne procesy (ładowanie auta, pranie, zmywanie) na godziny, w których prąd jest najtańszy – na przykład w południe, gdy fotowoltaika produkuje nadwyżki, a cena na giełdzie bywa bliska zeru (słynna „krzywa kaczki”). Wtedy te kilkadziesiąt złotych wydane na zasilanie routera i czujników zwraca się z nawiązką.

Jednak dla kogoś, kto nie korzysta z automatyzacji, a jedynie „oblepia” dom gadżetami Wi-Fi, rachunek jest prosty: wygoda kosztuje. W typowym mieszkaniu w bloku, gdzie do sieci podpięte jest wszystko od lodówki po ekspres do kawy i oczyszczacz powietrza, „podatek od technologii” może wynosić nawet 400-600 zł rocznie. To kwota, za którą jeszcze kilka lat temu mogliśmy zasilać całe mieszkanie przez kwartał.

Moja perspektywa: Czy warto odpiąć wtyczkę?

Często słyszę pytanie: „Barbara, czy powinnam wyłączać router na noc?”. Moja odpowiedź zawsze brzmi: to zależy, ile cenisz swój spokój. Oszczędność z wyłączenia routera na 8 godzin nocnych to około 3-4 złote miesięcznie. Czy warto dla tych paru złotych ryzykować, że rano inteligentny budzik nie zadziała, a system bezpieczeństwa nie wyśle alertu? Moim zdaniem – nie.

Zamiast walczyć z routerem, warto przyjrzeć się urządzeniom, które udają inteligentne, a w rzeczywistości są tylko źle zaprojektowane. Tanie, chińskie inteligentne wtyczki potrafią pobierać nawet 2 waty same dla siebie. Jeśli masz ich w domu dziesięć, płacisz 200 zł rocznie tylko za to, że one „są”.

W 2026 roku technologia nie jest już luksusem, jest infrastrukturą. A każda infrastruktura wymaga konserwacji i zasilania. Kluczem do zrozumienia współczesnych rachunków za prąd nie jest już pytanie „co pożera najwięcej?”, ale „ile urządzeń w moim domu nigdy nie odpoczywa?”. Bo to właśnie ta suma małych, niepozornych cyferek na końcu miesiąca tworzy kwotę, która potrafi nas niemile zaskoczyć.