Co sprawia że Singapur jest jednym z najdroższych państw świata

Singapur regularnie ląduje na szczytach rankingów najdroższych miast świata, dzieląc często pierwsze miejsce z Zurychem według prestiżowych zestawień Economist Intelligence Unit. Kiedy słyszy się o tym azjatyckim tygrysie gospodarczym, w pamięci od razu stają obrazki luksusowych wieżowców i drogich aut. Dlaczego jednak codzienne życie w tym kraju kosztuje tak dużo?

Ograniczona przestrzeń i ceny nieruchomości

Głównym winowajcą wysokich kosztów jest po prostu geografia. Singapur to niewielkie państwo-miasto o bardzo ograniczonej powierzchni, na której ściska się kilka milionów ludzi. Ziemia jest tu towarem luksusowym, co bezpośrednio napędza szalone ceny mieszkań. Zarówno wynajem, jak i zakup własnego kąta pochłaniają ogromną część domowego budżetu.

Dlaczego auto to luksus dla wybranych?

Posiadanie własnego samochodu w Singapurze to zupełnie inna liga niż w Europie czy Stanach Zjednoczonych. Rząd prowadzi bardzo rygorystyczną politykę kontroli liczby pojazdów na drogach, aby uniknąć paraliżu komunikacyjnego. Aby legalnie wsiąść za kółko, trzeba licytować specjalny certyfikat uprawniający do rejestracji auta, którego koszt potrafi dorównać cenie samego samochodu. W efekcie transport prywatny staje się elitarną zachcianką, choć publiczna komunikacja działa bez zarzutu.

Wszystko musi przypłynąć, czyli import

Singapur niemal nie posiada własnego rolnictwa ani bogatych złóż naturalnych. Oznacza to, że absolutnie wszystko, od świeżych warzyw i owoców, po energię i wodę, musi zostać sprowadzone z zagranicy. Taka zależność od globalnych łańcuchów dostaw i kursów walut sprawia, że ceny w sklepach spożywczych mocno odczuwają wszelkie zawirowania na świecie. Do tego dochodzi podatek od towarów i usług GST, który wynosi obecnie 9%.

Dwie strony medalu, czyli zarobki i podatki

Warto pamiętać, że wysokie ceny idą w parze z silną gospodarką i stosunkowo wysokimi zarobkami, zwłaszcza dla wykwalifikowanych specjalistów. Raporty EIU często skupiają się na wydatkach ekspatów, uwzględniając międzynarodowe szkoły czy drogie usługi. Zwykli mieszkańcy radzą sobie, korzystając z rządowego wsparcia mieszkaniowego oraz wszechobecnych, tańszych barów z lokalnym jedzeniem, czyli tak zwanych hawker centres. Kraj ten jest więc drogi strukturalnie, ale sprytne planowanie budżetu pozwala tu normalnie żyć.